Razgovori s razlogom: Slobodan Zubanović „Starac i pesme“ (Ponedeljak, 7. mart u 20 časova)

Srpsko književno društvo, Francuska 7, Beograd

Razgovori s razlogom: Slobodan Zubanović „Starac i pesme“

(Narodna biblioteka „Stefan Prvovenčani“, 2015)

Učestvuju:

Radivoje Mikić

Mileta Aćimović Ivkov

i autor

U novim pesmama Slobodana Zubanovića plodotvorno su združeni iskustvo življenja i pevanja. U njenim prepoznatljivim slikama stapaju se gradske vedute sa ponornim uvidima u složenost egzistencije, njenu ontološku i humanističku ispražnjenost. Otuda ta poezija postavlja zahtev za obnovom smisla života i vrednosti pevanja u njemu. Tako se u njoj sugestivno i simultano zare svetlost postojanja i problesci onostranog.

Povlašćujući tematski kompleks starenja, Zubanović je u svojim vezanim stihovima uspeo da u poetski opis uverljivo ugradi mudrost trajanja i melanholičnu notu prolaznosti.

STARAC I PESME jesu jedan od vrhunaca lirskog pevanja Slobodana Zubanovića i jedan od srećnijih trenutaka naše savremene književnosti.

Slobodan Zubanović (Beograd, 1947), pesnik i esejista.

Objavljene knjige: Kupatilo (pesme, 1973), Iz zaostavštine (pesme, 1982), Domaći duh (pesme, 1983), Reporter (pesme, 1986), Deset pesama – deset razgovora (razgovori sa srpskim pesnicima; s Mihajlom Pantićem, 1992), Strategija lirike (pesme, 1995), Skok preko senke (eseji, 1995), Sarkofag (pesme, 1998), Drum za Kareju (putopis, 1998), More oko Beograda (zapisi o beogradskim pesnicima, 2005), Slik (eseji i članci, 2005), Save as (pesme, 2005), Dorćolski diskont (izbor pesama, 2006), Atlas o Crnjanskom (eseji, 2007), Kad budem imao 64 godine (izabrane pesme, 2008), Soneti sa sela (pesme, 2009), U tri i deset za Rumu (izbor pesama i priče, 2011), Trebalo bi to da pročitaš (pesme, 2013).

Priredio je knjige: O svetlosti, o nežnosti, o mraku (izabrane i nove pesme Dušana Vukajlovića, posthumno izdanje; s Milutinom Petrovićem, 1995), Uspomene poezije (izbor iz modernog srpskog pesništva, 2000), Sazvežđe Popa (petnaest godina književne nagrade „Vasko Popa“, 2009), Još jedino ti možeš (poeme Raše Livade; s Dejanom Mihailovićem, 2009), Od slučaja do poezije (slučaj Istočnice Lj. Simovića, 2010).

Radio je na poslovima urednika za poeziju, sekretara i operativnog urednika lista Književne novine (1982–2001).

Bio je glavni i odgovorni urednik časopisa za poeziju i teoriju poezije Poezija (1996–2002) i glavni i odgovorni urednik Književnog magazina, mesečnika Srpskog književnog društva (2001–2010), čiji je jedan od inicijatora i osnivača (2000). Član je Srpskog PEN centra.

Pesme Slobodana Zubanovića prevođene su na engleski, ruski, francuski, italijanski, nemački, poljski, rumunski, beloruski, kineski, švedski, slovenački i makedonski jezik.

Zastupljen je u mnogim antologijama poezije.

Dobitnik je „Zmajeve nagrade“ (2009), nagrade „Desanka Maksimović“ za pesničko delo i doprinos srpskoj poeziji (2007), „Disove nagrade“ za sveukupno pesničko delo (2005), nagrada za poeziju „Vasko Popa“ (1998), „Milan Rakić“ (1986), „Isidora Sekulić“ (1983), „Nolitove nagrade“ (1995), kao i posebnog priznanja za vrhunski doprinos nacionalnoj kulturi Republike Srbije (2010), te nagrade „Branko Miljković“ (2015).

Gangster rep i prvoklasni džez: Soweto Kinch na Nišvilu 2016

Jedan od najboljih britanskih jazz i crossover sastava koji predvodi saksofonista, kompozitor, reper, producent i MC - Soweto Kinch, nastupiće na predstojećem Nišvilu, u petak 12. Avgusta. Soweto Kinch je još 2002 godine u prestižnoj BBC anketi proglađen za najveću jazz zvezdu u usponu, a medju brojnim priznanjima koje je dobio su i po dve MOBO i Urban Music nagrade, nagrade BBC-a za najboljeg jazz instrumentalistu i najbolji bend, nagrada “Peter Whittingham” za inovaciju u džezu, Nagradu na saksofonskom takmičenju “White Foundation”, specijalna nagrada na Montreux Jazz Festivalu, kao i nominacije za pretižnu Mercury nagradu.....

Poznati magazin “Jazzwise” je u recenziji prvog albuma Soweto Kinch, postavio pitanje i dao odgovor koji verovatno najbolje karakteriše muziku ovog sastava: “ Gangster rep ili prvoklasni jazz? Oba”!!! Soweto ( rodjen 1978. godine) je odrastao sa ocem - dramskim piscem i majkom - glumicom, što poprilično objašnjava i njegovo interesovanje, prvobitno za scenski tekst, a kasnije i za rep, a svoja interesovanja je osim na svojim projektima - više puta objedinio i kao autor i učesnik u odlično prihvaćenim muzičko-scenskim produkcijama. U početku je učio klarinet, a saksofon je počeo da svira sa devet godina, da bi već četiri godine kasnije postao opsednut džezom i to kako sam kaže – posle susreta sa Wyntonom Marsalisom - članom žirija na jednom takmičenju - koji ga je podržao da nastavi u tom pravcu. Uporedo sa muzikom, Soweto Kinch je na Oksfordu studirao savremenu istoriju, a već početkom novog milenijum, odnosno u svojim ranim dvadesetim - postao je opšte prihvaćen kao ambasador urbane kulture ali i svojevrsna britanska jazz institucija. Debi album “Conversations With The Unseen” je objavio 2003. godine i odmah bio nominovan za Mercury nagradu, a drugi “A Life in the Day of B19: Tales of the Tower Block” iz 2006. godine je u stvari prvi deo dvostrukog koncept albuma koji govori o životima ljudi iz predgrađa Birmingema. Godine 2013. Soweto je u Birmingemskom teatru predstavio scensku postavku svog koncept albuma “Legend of Mike Smith” koji se bazira na Danteovoj “Božanskoj komediji” i konceptu sedam smrtnih grehova, a sve kroz priču o mladom MC-u Majku Smitu koji se suočava sa iskušenjima savremenog društva.

U jednom od poslednjih intervjua Amy Winehouse je rekavši da bi želela da snimi pravi džez album, i naglasila da je upravo Soweto Kinch muzičar čiji joj rad predstavlja inspiraciju i sa kojijm bi volela da sarađuje.

Soweto je bio uključen i u rijaliti šou u kojem su on, Goldie i Ms Dynamite – bili mentori ekipima od po 12 mladih iz socijalno ugroženih grupa, pripremajući ih za nastup pred princom Harijem u Bakingemskoj palati. Takođe često učestvuje i u rep duelima u kojima su mu “suparnici” Dotz, Shuffle T, Charron.....

https://www.youtube.com/watch?v=9K_c79eS058

SOWETO KINCH - HELP - THE NEW EMANCIPATION

https://www.youtube.com/watch?v=UYD7tpJud9Q

Soweto Kinch - Never Ending

UMJETNČKE REZIDENCIJE SUBSCENE U OŽUJKU 2016

SubScena za kazalište, izvedbene umjetnosti i ostale hibride ugošćuje u ožujku dvije umjetničke rezidencije te tako najavljuje cjelogodišnji program rezidencija koji će svoj vrhunac doživjeti na ovogodišnjem Međunarodnom festivalu alternativnog kazališnog izričaja FAKI-ju, kad nas u svibnju očekuje šest međunarodnih umjetničkih rezidencija čije će premijere otvoriti 19. FAKI. Clémence Caillouel i Raúl Ornelas Aguirre gostovali su na 18. FAKI-ju sa solo predstavama koje su ostvarili u Experimental Laboratorio Teatro of Barcelona te će u sklopu rezidencija Subscene raditi na svojem drugom samostalnom ostvarenju. Subscena je nastala prvenstveno s ciljem pružanja umjetničkih rezidencija umjetnicima i kolektivima iz Hrvatske, regije i Europe kako bi proizveli novo umjetničko djelo, dijeleći životni i radni prostor s drugim umjetnicima koji su se okupili s istim ciljem.

Clémence Caillouel: DALILI

Barcelona/Berlin

11.3. - 24.3.2016.

Klaunsko-dramski solo performans

Work in progress: 23. ožujka 2016, 21h/Žonglerska dvorana

Koncept i izvedba: Clémence Caillouel

Klaunski dramski solo inspiriran je dramatičnim životom diva pjevačice Dalide. Dalili, Clémencin lik, vjeruje da je slavna Dalida te odlazi na turneju cestom po Europi. Izgubljena je u snovima i umu. Kroz ovaj projekt autorica želi povezati glumačke tehnike koje je učila četiri godine s Jessicom Walker u Experimental Laboratorio Teatro of Barcelona, s klaunskim tehnikama koje je razvijala posljednjih godinu dana s Fanny Giraud u Barceloni, Thomasom Plattnerom u Berlinu te Pablom Ibarluzeom u Bilbau. Prvi dio predstave nastao je u sklopu rezidencijalnog programa Pabla Ibarluzea u YindeYan kazalištu u Bilbau u Španjolskoj, između 29. lipnja i 20. srpnja 2015.

Clémence Caillouel je započela izvođačku karijeru s Papillon Noir Théâtre i redateljem Charlijem Venturinijem, da bi potom nastavila izobrazbu u fizičkom i imagističkom teatru kod Lulu Berthon te se usavršavala studirajući sistem Stanislavskog na Bjeloruskoj umjetničkoj akademiji u Minsku. 2010. seli u Barcelonu i priključuje se Experimental Teatro Laboratorio of Barcelona u kojem započinje suradnju s redateljicom Jessicom Walker s kojom u lipnju 2014. i dovršava svoju monodramu Paulina, a na kojoj je počela raditi 2013. i koju je brusila na španjolskoj turneji. Paulina je gostovala na 18. FAKI-ju.

Raúl Ornelas Aguirre: DANAS NISAM DOBIO POLJUBAC (TODAY I HAVEN'T BEEN KISSED)

Barcelona

6.3. - 28.3.2016.

Refleksivni dramsko-fizički solo performans protiv nasilja

Premijera: 27.3.2016. 21h/Žonglerska dvorana

Tekst i izvedba: Raúl Ornelas Aguirre

Refleksivni dramsko-fizički performans o nasilju, oružju, vojsci i njihovim oprekama, inspiriran je teorijama o muškom identitetu kojima suprotstavlja osobno iskustvo glume i izvedbe. Predstava donosi opise i analize brojnih rituala o prijelazu iz dječačkog u odraslo doba, istražujući podrijetlo nasilja od Papue Nove Gvineje do Meksika. Raúl je ovaj performans pripremao od siječnja do lipnja 2015. te on trenutno traje 30 minuta. U sklopu rezidencije SubScene Raul će produžiti i dovršiti predstavu, ulazeći dublje u materijal, radeći na videu, oblikovanju svjetla i zvuka te titlovima na engleskom jeziku.

Raúl Ornelas AGUIRRE je započeo svoju glumačku karijeru s amaterskim i studentskim grupama da bi se 2010. priključio Eksperimentalnom kazališnom laboratoriju (Teatro Laboratorio) u Barceloni. Master je fikcije na filmu. Bavi se fotografijom i videom. Od 2014. podučava izvedbene tehnike u Društvenom centru te nastupa s Posljednjim poljupcem Lobe Lamar u Španjolskoj, s kojim gostuje i na 18. FAKI-ju.

SubScena za kazalište, izvedbene umjetnosti i ostale hibride novopokrenuti je projekt kojeg u partnerstvu provode Autonomni kulturni centar Attack i Udruga Cirkorama unutar AKC Medika. Projekt je neprofitnog karaktera, a za cilj ima afirmiranje i povezivanje avangardnih i eksperimentalnih izvedbenih umjetnika iz Hrvatske, regije i svijeta, neovisno o žanru, stilu i razdoblju kojem pripadaju. Razvija i promovira eksperimentalne strategije za privlačenje nove publike i uspostavljanje suvremenog umjetničkog diskursa. SubScena za kazalište, izvedbene umjetnosti i ostale hibride potiče svaki umjetnički opravdan, radikalan ili suptilan, postupak stvaranja izvedbe.

Nagrada „Dušan Vasiljev“ za 2015, uži izbor

Žiri za dodelu književne nagrade Dušan Vasiljev za 2015. godinu proglasio je uži izbor koji obuhvata 6 naslova. Na spisku se nalaze romani Islednik Dragana Velikića (Laguna) i Pertle Božidara Mandića (Službeni glasnik), zbirke priča Srđana V. Tešina Priče s Marsa (Arhipelag) i Prepoznavanja Jasne Dimitrijević (Biblioteka Karlo Bjelicki Sombor), a poeziju reprezentuju knjige Zlatno doba Zvonka Karanovića (LOM) i Oniričke pesme Ilhana Pačariza (Građanski forum Novi Pazar).

U konkurenciji za nagradu Dušan Vasiljev za 2015. godinu našlo se 119 dela, a žiri u sastavu Ivana Peško, Vladimir Arsenić i Srđan Srdić odluku o laureatu saopštiće na konferenciji za novinare u zgradi SO Kikinda u sredu, 23. 3. 2016. godine, u 12 časova.

Izložba ručnih radova Gorice Popović u Galeriji RTS

Izložba ručnih radova "San o boji"

Predstavljanje knjige "Vrata podzemnih voda", 26.02.2016.

26. februara 2016. godine, u Matičnom odeljenju biblioteke "Milutin Bojić", Beograd, predstavljnjn je roman Zorana Škiljevića "Vrata podzemnih voda".

Gradska knjižnica - KC GRAD‎ Promocija knjige "Razgovori sa Smojom" Borisa Dežulovića

„U paklu ima puno više interesantnoga svita za sest, popit, učinit reportažu oli intervju, i ako je sveti Petar dobar urednik, tamo će me poslat. Šta ću ja u raju? A osin toga bojin se da ja tamo nikoga ne znan. Zato mu odma, ovin putem poručujen: Petre, ništa ne tražin, ni dnevnice, ni honorar, samo me pošalji neka najden jude, da ji okupin pa da učinimo novinu... Pakal Tribune bi se mogla zvat“, govorio je Miljenko Smoje, čuveni splitski novinar i pisac. U subotu 6. marta razgovaraćemo i o novinarstvu i tome kako se ono promenilo u prethodnih par decenija, ali, pre svega, biće reči o knjizi „Razgovori sa Smojom“ koju je napisao drugi čuveni splitski novinar i pisac (istina, mlađe generacije) Boris Dežulović. Knjiga je nastala na osnovu intervjua koji je sa Smojom 1993. uradio Dežulović i koji je objavljen u Feral Tribuneu čak u četrnaest nastavaka.

"Bio je to, na koncu, razgovor o životu, a Smoje je o njemu znao sve. Bio je predani, multidisciplinarni istraživač života i najveći živući poznavatelj te neobične pojave. Za svih tih dugih ljetnih sjedeljki smrt je spomenuo samo dvaput: prvog dana, kad je pričao o svom prvom objavljenom novinskom tekstu – osmrtnici za njegovu pokojnu babu – i posljednjeg, kad smo o njoj razgovarali kao jednom od mogućih završetaka, s hrabrom pretpostavkom da možda ipak ima smrti nakon života. Na moje posljednje pitanje, što bi da se ponovo rodi, Smoje je jednostavno odgovorio kako posebnih prohtjeva nema, jer više od toga – da se dakle ponovo rodi – njemu ne treba, niti bi ikada tražio", piše Dežulović u predgovoru ove knjige.

Miljenko Smoje je bio novinar, književnik, satiričar, putopisac, poznat po scenarijima za televizijske serije „Naše malo misto“ i „Velo misto“. Objavljivao je u mnogim medijima, dok je devedesetih godina, suprotstaviši se ratnom ludilu koje se zahuhtalo diljem Jugoslavije, bio jedan od redovnih autora kultnog splitskog nedeljnika „Feral Tribune“.

Na promociji „Razgovora sa Smojom“ će govoriti upravo urednički trio Ferala – Boris Dežulović (autor knjige), Predrag Lucić i Viktor Ivančić, kao i izdavač knjige Dragan Ogurlić. Moderator je Bojan Marjanović.

ORUŽJEM PROTIVU OTMIČARA 5. MARTA U MIKSERU

Na talasu novih singlova koje su objavili poslednjih nekoliko meseci, kultni zrenjaninski bend Oružjem Protivu Otmičara se, nakon skoro 15 godina od poslednjeg koncertnog nastupa, vraća na scenu. Dobri stari pop pank u Mikser House-u slušamo 5. marta, sa početkom u 21 čas.

Te martovske subote će nam OPO odsvirati one čuvene numere poput “Mladiću moj”, “Vidim se”, “1000” koji su ih lansirali među najpopularnije bendove regiona tih davnih devedesetih, ali i novije, i ništa manje kvalitetne, stvari kao što su “Progutaj me”, “Vrati mi snove” i ostale singlove koji nas teraju na ples i najavljuju i dugo očekivani novi album na kojem Otmičari vredno rade.

Sastav u kojem će Otmičari nastupiti 5. marta u Mikser House-u je: Verica Veka Marinković (vokal), Pavle Kirćanski (gitara), Nebojša Durmanović (bubnjevi), Nikola Pavković (bas).

Ulaznice za koncert su dostupne na svim prodajnim mestima Gigs Tix-a po ceni 600 dinara, dok će na ulazu cena biti 800 dinara.

Xanax i Auf Wiedersehen // electro live act// petak 04.03. u KC GRAD-u

Auf Wiedersehen kombinuje elektro zvuk i funk ritmove sa blues gitarama, psihodelijom sedamdesetih i osamdesetih godina XX veka. Publici su najpoznatiji su po radijskim singlovima "Grad" i "Koferi", a njihov zvuk se može definisati kao garažni disko, elektro blues ili electro-no wave-disco punk.

Pesme Xanax-a obuhvataju širok spektar muzičkih stilova, od psihodeličnog zvuka obogaćenog elektronskim uticajima do no wave disco-punk pesama plesnog karaktera. Neuobičajena postava benda koju čine dve analogne klavijature, bubanj i vokal doprinose karakterističnom zvuku benda. Njihove koncerte na kojima isporučuju veliku količinu energije, praćenu jasnom porukom direktnih tekstova, nikako ne treba propustiti.

Ukoliko vam se đuska, a da to nije ono uz šta uobičajeno đuskate, Auf Wiedersehen i Xsanax će vam sigurno doneti novu inspiraciju!

Pretprodaja karata po ceni od 300 rsd svaki dan osim nedelje u Gradstor - KC GRAD od 17 do 20h, na ulazu karta 400 rsd

Izložba "ALBUM IZGUBLJENIH SNOVA" :: redimejd kolaz Slobodana Sijana :: Od 3. do 16. marta 2016. :: Svečano otvaranje 3. marta u 19.15h

:: O3ONE :: Uzun Mirkova 10, 11000 Beograd :: 011 / 32 87 107 :: info@o3one.rs :: www.o3one.rs :: www.facebook.com/o3one ::

"ALBUM IZGUBLJENIH SNOVA" Od 3. do 16. marta 2016.

redimejd kolaz Slobodana Sijana

Otvaranje izlozbe 3. marta u 19.15 casova

ALBUM IZGUBLJENIH SNOVA predstavlja foto kolaz Vukosave Kujovic, partizanke, ucesnice NOB-a, koji je, uokviren heklanim stolnjakom, kao redimejd umetnicki rad prepoznao njen sin – Slobodan Sijan. Specificnost spojeva koji su ostvareni montazom slika u albumu, a potom i na zidovima galerije, proizvod su kompleksnog i nerazresenog odnosa dva identiteta i statusne funkcije Vukosave – revolucionarke i samohrane majke, stuba porodice. Naime, ona se svoje licne aktivisticke proslosti graditeljke socijalizma nije odricala, ali ni teznje da proslost ipak tretira kao zalog bolje buducnosti clanova porodice.

ULAZ SLOBODAN

Slobodan Šijan - Album izgubljenih snova, O3one u četvrtak, 3. marta u 19.15

U četvrtak 3. marta u 19:15 časova, O3one

predstavlja redimejd kolaž Slobodana Šijana.

Izložbu u O3one možete pogledati do 16. marta.

Na stolu prekrivenom heklanim stolnjakom izloženi su album za fotografije, sa kožnim povezom, i pismo napisano na memorandumu, pisaćom mašinom, potpisano i pečatirano na krajnje oficijelan način. Isti taj album fotografisan je na toj podlozi, dve po dve strane, i predstavljen kao sukcesivni niz redimejd kolaža, u kojima slike iz devedesetih godina dvadesetog veka dopunjuju i poklapaju one sa kraja pedesetih, a polje ideologije kolektivizma biva kolonizovano prizorima lične i porodične sadržine, u koje je jasno upisana ideologija individualne sreće i uspeha. Na taj niz se nadovezuje, upotpunjavajući ga i dodatno kontekstualizujući, video snimak stana čiji zidovi zadobijaju funkciju podloge za prostorni kolaž u stalnom nastajanju, među čijim elementima se prepoznaju i fragmenti dva velika sna dvadesetog veka. To su komunistički san o kolektivizaciji društvenog, ekonomskog i političkog života, kao horizontima progresa i emancipacije, i američki san o boljem, bogatijem i od društvenih tokova nezavisnijem životu, koji omogućava povećanu društvenu mobilnost članova porodice, i nesputan lični razvoj i prosperitet.

Heklani stolnjak i kolaži koje je kao redimejd umetnički rad prepoznao i predstavio Slobodan Šijan delo su Vukosave Kujović, partizanke, učesnice NOB-a od 1941. do 1945, njegove majke. Zatečeni su, nakon njene smrti, u stanu u kome je živela, i bez dodatnih intervencija uvedeni su u galerijski prostor. Specifičnost spojeva koji su ostvareni montažom slika u albumu i na zidovima proizvod su kompleksnog i nerazrešenog međusobnog odnosa upravo ta dva njena identiteta i statusne funkcije – revolucionarke i samohrane majke, stuba porodice. Naime, ona se svoje lične aktivističke prošlosti graditeljke socijalizma i borkinje za ideale potpune transformacije društva nije odricala, ali ni težnje da prošlost ipak tretira kao zalog bolje budućnosti članova te porodice, što njenu spontanu montažu slika čini disjunktivnom. Nema neposredno prisutnog ujedinjućeg faktora za dva slikovna niza, koji bi njihovu međusobnu tenziju razrešio, te ostaje posmatraču da ih sam poveže i interpretira. Tako, na primer, odvojeni samo tankim pausom u albumu jedna naspram druge stoje slika unuke vlasnice albuma sa drugaricom, negde u Kalforniji, i par decenija starija fotografija imenovana kao “Pozdrav najmlađih”, na kojoj je zabeležena koreografija ritmičkih gimnastičarki na prvomajskoj paradi, i to upravo u trenutku prolaska ispred bine sa društvenim funkcionerima, iznad čijih glava je ispisan slogan “Titove riječi – naša su djela”. Par stranica kasnije, neposredno preko slike sa nazivom “Razdragana mladost”, koja predstavlja veselu jugoslovensku omladinu koja uživa u blagodetima socijalizma, Vukosava je zalepila fotografiju svoje unuke u Diznilendu.

Ako je tu na delu cinizam, on nije potpuno subjektivan, već je velikoj meri odraz vremena u kome je stari poklon – album, sasvim izgubio svoju nekadašnju funkciju, da bi bio prepoznat tek kao pogodna podloga za porodične fotografije. On je čuvan kao uspomena stare partizanke, članice prvog Mjesnog komiteta SKOJ-a u oslobođenom Sarajevu, iz 1945, kojoj je uručen petnaest godina nakon toga, kao trag političkog nasleđa koji je za sobom ostavila, u vidu kontinuiteta revolucionarnog delovanja omladine. Devedestih godina dvadesetog veka, kada je to delovanje prestalo, zadobio je status pukog relikta onog dela istorije koji biva brisan novim političkim agendama. U njemu je stari san bio zarobljen u slikama koje više nikome ništa nisu značile, dok se na porodičnom planu realizovao sasvim novi san. I slike tog sna našle su put do ovog albuma. Bitno je napomenuti da u vreme kada su socijalistički ideali nestajali pred talasima političkog cinizma, Vukosava nije fotografije iz ovog albuma prosto zamenila novim. Nije ih odbacila, već ih je u specifičnoj montaži preklopila nečim sasvim heterogenim, ali njoj jednako bitnim. U raskolu dva sveta zarobljena u snovima, pred koji nas postavlja, ovaj rad nam nagoveštava da je možda svaka istorija samo san iz koga treba da se probudimo, a tradicija noćna mora koja nas u njemu progoni.

Večeras u 8: Tematski zbornik Knjiženstvo, teorija i istorija ženske književnosti na srpskom jeziku do 1915. godine

Utorak, 1. mart u 20 časova

Srpsko književno društvo, Francuska 7, Beograd

Tematski zbornik Knjiženstvo, teorija i istorija ženske književnosti na srpskom jeziku do 1915. godine

(Filološki fakultet Univerziteta u Beogradu)

Učestvuju:

Biljana Dojčinović

Aleksandra Vraneš

Zorica Bečanović-Nikolić

Ana Kolarić

Uređuje i vodi Dejan Simonović

Knjiženstvo, teorija i istorija ženske književnosti na srpskom jeziku do 1915. godine. Tematski zbornik Knjiženstvo, teorija i istorija ženske književnosti na srpskom jeziku do 1915. godinenastoji da rekonstruiše deo jednog potisnutog segmenta naše kulture. Zbornik je sačinjen od radova koji su nastali u okviru istoimenog istraživačkog projekta Ministarstva prosvete, nauke i tehnološkog razvoja Republike Srbije u periodu od 2011. do 2015. godine, kao i zahvaljujući doprinosu autora sa drugih

projekata Ministarstva.

Nastojali smo da predstavimo rezultate onih istraživanja koja osvetljavaju najkrupnije elemente istorije ženskog stvaralaštva. Pri tome smo se oslanjali na činjenicu da digitalna baza podataka i časopis Knjiženstvo mogu da pruže dodatne informacije, odgovarajuća znanja i usmerenja. U duhu misli Jelice Belović Bernadžikovske da je kultura sposobnost da se mislii oseća duboko, bavljenje ženskom kulturnom i književnom istorijom shvatili smo kao preduslov istinskog razvoja i očuvanja tog

neophodnog intelektualnog i emocionalnog aspekta jednog društva. Nadamo se da zbornik pred vama to jasno pokazuje.

Zbornik uredile: Biljana Dojčinović, Aleksandra Vraneš i Zorica Bečanović-Nikolić.

Elektronsko izdanje Zbornika možete preuzeti sa

 http://www.knjizenstvo.rs/KNJIZENSTVO_e-book.pdf